3 Setembro, 2010
,
,
,
,
,
,
,
,
a nena vive na loma e vai recoller as tunas
a chamba da pouco tempo pro seu xogo e travesuras
frida baixa a cidade que nela vende figuras
animaliños que veñen doutras mans doutras culturas
nesa praza hai un pintor
que retrata unha escultura
e frida mira e remira
que lle gostan as pinturas
a nena volta pra loma desde ela mira pra lua
pero como non ten cores ela debuxa coa pluma
a lua co seu sorriso frida que lindo debuxa
e xa se columpia nela unha descarada bruxa
frida na loma pobre
xa se deita coa lua
e coas suas cores soña
esta rapaza das tunas
oaxaca 1-2010
2 Setembro, 2010
dixecheme
que eras como un bonsai
e non é porque che gosten
moito as arbores grandes
e ti sexas pequena
dixecheme
que parte da tua vida
foi como a dun bonsai
porque foi como se te podadan
eses anos unha e outra vez
pipas
agosto 2010
30 Agosto, 2010
un nariz
unha mueca unha ollada
un xesto
unha cara pintada
unha historia pa contar
sen palabras
nacho calado cronista
de tanta enerxia e sensentido
mimo corazon aberto
que se perdeu no camiño
paiaso corazon na lembranza
que nos segues dando mimos
manolo pipas
a 29 de agosto
na memoria de nacho otero
a quen este rostro pálido
non puido decirlle até sempre
Adeprender a vida é moi dificil
ou máis que facer un crucigrama.
Tan difícil ou mais que unha pregunta
que houbera que facer na madrugada
cando tódolos arbres choran noite
i os galos cantan.
Adeprender a vida é moi dificil
e ademáis cansa.
Cando tesa leución medio aprendida
non che sirve para nada.
As cousas son así: imos e vimos,
sin enterarnos nunca do que pasa.
Para saber a leución dámoslle voltas,
cando acaso era mellor non darllas.
Unha mazá, un verme ,
unha chuvia caíndo, terca e mansa,
un discurso do alcalde,
unha vinganza,
unha muller parindo,
unha bomba de nápalm.
Dámoslle voltas
sen enterarnos nunca do que pasa.
celso emilio ferreiro
unha lembranza no cabodano
do poeta de celanova cuns versos
de viaxe ao pais do ananos
28 Agosto, 2010
.
.
.
.
.
.
.
.
tes un corazon
unha víscera con ese nome
que bombea sangue
para todo o teu corpo
e ti muller tes outro corazon
que da a vida
o teu utero que trouxo ao mundo
a vida doutros dous corazons
manolo pipas
27 Agosto, 2010
Nesta pel de ameixa que me cobre
medrei desde o xardín da miña infancia.
Cando a casa pechou mudei o vento.
Aínda teño a carne madura das ameixas
e son auga e xarope en acedume.
. . . . . .
Somos de luz, de vento, de miseria,
breves camiños na distancia dos días,
pedras de sal esquecidas nas rúas
silenciadas e lentas.
As horas non son. Non abondan os pasos
e os soños sumados tan só ven unha noite,
levamos nas mans as flores do pasado
que non duran o instante que as percorre.
Somos de luz, de vento, de miseria
breves camiños de sal nas rúas ermas.
ler mais
26 Agosto, 2010
outro lume outro
un matorral queimado
queimadas unhas arbores
un poulo arrasado
camiño o que foi tanta vida
e da frondosa vexetacion
non fica case nada
os esqueletes dunhas arbores
como brutal testemuña
da crueldade humana
o barranco e o monte queimado
a serra ferida de morte
a serra ferida de morte
case toda a vexetacion queimada
o val ferido de morte
o val ferido de morte
galiza agosto 2010
24 Agosto, 2010
baixo vento e poalla
xs catro collidos da man
cruzamos a maldita ponte
pero na entrada da illa
habia unha barreira
e baixamos ás rochas e o areal
a xogar e recoller caracolas
porque eramos poucos
para derrubar a torre
esta noite hai lua chea
e cecais ela e as caracolas
teñan algunha resposta
para as tuas preguntas
chiribita
23 Agosto, 2010
a nai acouga e suspira
e quere e non quere
ter a sua propia horta
o cativo fala cos dinosaurios
a meniña inventando palabras
a nai algunhas noites
ten causticos pesadelos
o meniño e a cativa
agardemos que so teñan soños
os fillos nos columpios
van cada vez mais altos
e a nai no seu interior
sente as chiribitas
23 de agosto
22 Agosto, 2010
deixacheme na casa
mazans ameixas e limons
pementos e tomates da vosa horta
e hoxe fun comer primeiro
a mazan mais amarga que dóce
que tiña como varias fendas
e foi como se eu entrase
nas tuas feridas
22 de agosto
21 Agosto, 2010
o reloxio do barbeira
e o carballo do pelete
coa ponte do rio parada
contan os dias e os meses
as fervenzas de liñares
as sete fontes das antas
e os muiños e os canastros
contan anos e crianças
cova da meiga
ai chan do gato
laxe das puzas
ai chan do canto
as pozas do rio verdugo
a portela dos xarotos
e a pedra da tartaruga
contan o tempo e os soños
cova da meiga
do liño porto
laxe das puzas
foxo do lobo
val barbeira
19 de agosto
19 Agosto, 2010
a mexilla e o chapapote
coas nosas mans
e pequenas ferramentas
en lariño arrincamos
o chapapote das rochas
e a poucos metros outras mans
que non se atreven a ollar para nos
doutras rochas arrincan a mexilla
para levala as bateas de muros
que estarán sobre outro chapapote
que teñen embaixo nos fondos
lariño outono 03
-
-
–
-
-
-
-
a carnota oficial
e o goberno municipal
entre bloque e pesoe
que fixo neste tempo?
axudar a este grupo mui pouco
os materias donados aos voluntarios
este goberno empregouno
nos seus traballadores
desde papel hixienico ate xabrons
e ate cos traxes brancos
andaban limpando
os camiños e o monte
e otros traxes os paisanos
empregaronos de espantallos
mentres os voluntarios empregaban
o traxe dia tras dia
ler mais
18 Agosto, 2010
me he perdido muchas veces por el mar
con el oido lleno de flores recien cortadas
con la lengua llena de amor y de agonía
me he perdido muchas veces por el mar
muchas veces me he perdido por el mar
como me pierdo en el corazon de algunos niños
no hay noche que, al dar un beso
no sienta la sonrisa de la gente sin rostro
ni hay nadie que, al tocar un recien nacido
olvide las inmoviles calaveras de caballo
porque las rosas buscan en la frente
un duro paisaje de hueso
y las manos del hombre no tienen mas sentido
que imitar a las raices bajo tierra
como me pierdo en el corazon de algunos niños
me he perdido muchas veces por el mar
ignorante del agua, voy buscando
una muerte de luz que me consuma
federico garcia lorca
poeta e dramaturgo andalusí
asasinado polos fascistas o 19 de agosto do 36
autor de romancero gitano a casa de bernarda alba
e o divan de tamarit ao que pertence este texto
musicado e grabado con todo o poemario
polo tamen granadino carlos cano
17 Agosto, 2010
unha rapaza entregame
un papel de publicidade nas travesas
e reparo na rua do comercio
por aqui perto que non lembro
eduardo blanco amor
nos ultimos anos esta barriada
encheuse de nomes de escritores
daniel castelao miguel hernandez luis seoane
federico garcia lorca e eduardo blanco amor
pero como case sempre
nengun nome dunha muller
cantas veciñas e traballadores destas ruas
saberán quen son estas persoas
que sen querelo deron nome a estes espacios ?
estes dias vaise vaise cumprir
o cabodano do asasinato de federico
e estamos no ano do centenario de miguel
e farán algo estes dias e este ano nestas ruas
polos dous poetas asasinados
polo golpe de estado e o franquismo ?
14 de agosto
16 Agosto, 2010
al final
vuelvo la vista atrás
fue tan cansado el largo viaje
tan pensado el equipaje
pra llegar aquí
perdido en la ciudad
soy prisionero de una calle
sin farolas sin portales
donde esperar
que nazca de nuevo el sol
que entre caliente por mi cuerpo
y haga sentirme que amanezco
vuelvo la vista atrás
lo acabo de comprender
he pasado de largo
y el final de mi vieje
solo puedes ser tu
solo tu puedes ser
el portal de mi amanecer
el único aliento
que se adentra en mi cuerpo
fundiendo mi soledad
donde esperar
que nazca de nuevo el sol
que entre caliente por mi cuerpo
y haga sentirme que amanezco
vuelvo la vista atrás
lo acabo de comprender
he pasado de largo
y el final de mi vieje
solo puedes ser tu
solo tu puedes ser
el portal de mi amanecer
el único aliento
que se adentra en mi cuerpo
fundiendo mi soledad
jaime compaire
cancion de hilario camacho
sobre texto de jaime compaire
o trovador madrileño autor de cuerpo de ola
madrid amanece tristeza de amor …
embarcouse na sua ultima travesia
un dia como hoxe hai catro anos
as suas interpretacions
podense oir e ver en videos na rede
como tamen as cancions doutros autores
dos que vos comparto as letras neste espacio
15 Agosto, 2010
cada arbore queimada
como un escuro esquelete
cada queimado bosque
como un cimeterio
de erqueitas tumbas
e os dous traballadores do lume
que morreron estes dias
non os levou o lume non
que foron unhas mans incendiarias
como tantas outras que estragan
todos os anos a natureza
fornelos de montes
o monte como un inmenso
e maldito forno
cada bosque queimado
como un cimeterio
de miles de ergueitas tumbas
no pais dos lumes
a 15 de agosto
14 Agosto, 2010
andrea entrou na estampa no mencer
o sol sobe mentres ela baixa as montañas
e andrea chega a porta do laberinto
e olla e duvida duvida e olla
non sabe que facer
anda ea andrea anda ea andrea
andrea anda ea ea
andrea estira a sua pequena man
e colle unha folla das ervas proibidas
ela ven dunha extraña terra
mais alá das montañas
onde os seus tamen están proibidos
anda ea andrea anda ea andrea
andrea anda ea ea
para un cadro de sara
hai uns poucos anos
13 Agosto, 2010
.
.
.
.
.
,
na serra norte zapoteca
unha flor agarra a chamaca
e eu agarro a sua sombra
sobre a parede da sua casa
foto marzo 2009
versos agosto 2010
12 Agosto, 2010
o café jardin
do zocalo de oaxaca
e os seus encontros
o café jardin de juchitán
e aquel frustrado
ate logo case despedida
e tamén nesta cidade
atopei un café jardin
pero seguro que non ten
sabroso café de pota
con panela e canela
vigo agosto 2010
,
